İngilizceöğrenmek ne kadar sürer?

ɫèAV Languages
Bir grup genç gülümseyerek birlikte oturdu

" İngilizceöğrenmem ne kadar sürer?" Bu, özellikle yaz yoğun kurslarının hemen köşede olduğu sık sık duyduğumuz bir sorudur. Dünyanın dört bir yanındaki öğrenciler, yeni bir dilde ustalaşmak için ne kadar zaman ve çaba harcayacaklarını bilmek isterler.

Öğretmenler cevabın göründüğü kadar basit olmadığını biliyorlar. Birçok şeye bağlıdır, örneğin; ikinci dilin ana dillerinden ne kadar farklı olduğu, kaç yaşında oldukları, başka dilleri konuşup konuşamayacakları, sınıf dışında çalışmak için ne kadar zamanları olacağı, motivasyonları ve pratik yapma yetenekleri.

Gerçek şu ki, yeni bir dilde yetkin olmak için çok çalışmak gerekiyor - ve öğrencilerin hızlı bir şekilde ilerlemek istiyorlarsa bağımsız olarak çalışmaları gerektiğinin farkında olmaları gerekiyor.

Öğrenci sorumluluğunun açıklanması

Bir dilde gerçekten yetkin olmak uzun yıllar alabilir. ɫèAV tarafından yapılan bir çalışmada , hızlı öğrenenler için bile <A1'den B2 CEFR seviyesine girmenin 760 saat kadar sürebileceğini buldular.

Ayrıca, yıl boyunca verilen kursların çoğu seviye başına yaklaşık 100-120 saattir (ev ödevi hariç). Yani gerçek şu ki, A1'den C2'ye gitmek yaklaşık 1000 saat sürmelidir.

Bununla birlikte, öğrencilerin sahip olduğu en büyük yanılgılardan biri, dil öğrenimi için "sabit bir yol" olduğu ve bunun doğrusal olduğu ve bekledikleri ilerlemeyi sağlamak için gereken tek şeyin sınıfta çalışmak için harcanan zaman olduğudur. Bu, yanlışlıkla öğrenciden ziyade öğretmene sorumluluk yükler, bu da kendi öğrenmeleri için sorumluluk almayabilecekleri anlamına gelir.

Dil öğrenenlerin çoğu, öğretmenlerinden harika ders materyallerine, öğretime, düzeltmeye ve mentorluğa ihtiyaç duysa da, bağımsız öğrenenler olmak için motive olmaları çok önemlidir. İlerleme ve başarı, düzenli uygulamaya, geri bildirime ve hata yapma ve hatalardan ders alma güvenine bağlıdır. Öğrenciler bunu en başından anlamalıdır - bu yüzden bunun ilk günden itibaren sınıflarınızla yaptığınız bir konuşma olduğundan emin olun.

Dil hedeflerini anlama

Öğrencilerinizin dil öğrenme hedeflerini hemen anlamak da son derece önemlidir. Örneğin bazıları seyahat amacıyla bir dil öğrenmek isteyecek ve ilköğretim veya orta-öncesi İngilizceseviyesine ulaşmaktan mutlu olabilir. Diğerleri bunu iş veya eğitim amacıyla öğrenmek isteyecek ve daha ileri bir seviyeye ulaşmaları gerekecektir. Tanım olarak, "yeni bir dil öğrenmek" bu iki öğrenci grubu için çok farklı olacaktır - ve bu, kursunuzu nasıl tasarladığınızı ve sunacağınızı etkileyecektir.

Bu nedenle, bireysel öğrenme hedeflerini tartışmanız ve ardından öğrencilerin bunları nasıl karşılayacağına dair bir plan oluşturmanız çok önemlidir. Ayrıca herkesin aynı hızda ilerlemediğini, ancak bunun normal olduğunu ve hayal kırıklığına neden olmaması gerektiğini de açıklamalısınız.

Özel amaçlar için İngilizce (ESP), iş İngilizce, CLIL, Akademik Amaçlı İngilizce , yoğun yaz kursları ve bir dizi başka kurs sunan özel dil okullarında (PLS'ler), bunu iyi yapmak daha da önemlidir. Doğru yönetilen beklentiler, iyi seçilmiş materyaller ve özel kurslar, öğrencileri motive edecek ve işletmenin gelişmesine yardımcı olacaktır.

Hedeflerin belirlenmesi ve karşılanması

Kurumsal düzeyde, okulların, PLS'lerin ve hatta devlet kurumlarının da katı hedef belirlemenin tuzaklarının farkında olması gerekir.

Yanlış ele alınan hedefler, geride tutulduklarında veya çok hızlı bir şekilde yükseldiklerinde öğrenci motivasyonunu doğrudan etkilemekle kalmaz, aynı zamanda eğitimcileri, öğrencilerinin ihtiyaçlarını karşılayan sınıflar planlamak ve kurslar tasarlamak yerine "teste öğretmeye" zorlayabilir.

Öte yandan, standartlaştırılmış test sistemleri, öğrencileri doğru seviyeye yerleştirmeye, ölçütler belirlemeye ve öğrenci ilerlemesini göstermeye yardımcı olur. Sınavlar ayrıca öğrencilere üzerinde çalışacakları kesin hedefler verir.

Bu nedenle, en azından, yönetim ve idare otoriteleri, geniş hedefler belirlemeden önce eğitimcilere danışmalıdır.

Geri bildirimleri ele alma ve bireysel ihtiyaçlara uyum sağlama

Bireysel öğrencilerle ilerlemeleri (iyi veya kötü) hakkında konuşurken dürüstlük esastır. Birine bir sonraki seviyeye geçmek için ihtiyaç duyduğu notları alamadıklarını söylemek zordur, ancak yapılacak doğru şey budur. Bir kişiyi duygularını kurtarmak için daha yüksek bir seviyeye koymak yalnızca hayal kırıklığına, motivasyon kaybına ve kendinden şüphe duymaya yol açar. Aynı şekilde, bir öğrenci başarılı olduğunda, övgü iyidir, ancak yine de geliştirmeleri gereken alanlar konusunda dürüst olmalısınız.

Japonya'da yıl boyunca 1000 saatlik yoğun kurslar düzenleyen başarılı bir PLS'de olan budur. Hedeflerini anlamak için öğrencilerine danıştıkları ve derslerini profesyoneller için temel iletişim becerilerini geliştirmeye odakladıkları için sonuç alırlar. Aynı zamanda, öğrencinin ilerlemesinin beklentilerini karşılayacak şekilde yolunda olduğundan emin olmak için motivasyon seviyelerini takip eder ve kurslarını ayarlarlar. Tabii ki, bu çok yoğun, son derece kişiselleştirilmiş bir yaklaşımla oldukça benzersiz bir ortamdır ve okul, özel yapım kursları avantajına sahiptir.

Yardımcı olacak araçları kullanma

Ayrıca, müfredatlarını tasarlamaya yardımcı olmak için Global Scale of English (GSE) kullandılar ve hedefleri belirlemek için 'yapabilirim' tanımlayıcılarını kullandılar. Daha sonra, öğrenci ilerlemesini aylık olarak ölçmek için Versant değerlendirmeleri ( GSEgöre puanlama ile eşleştirilen) seçtiler.

ğپ onların yaklaşımını taklit edebilir. Bunun gibi araçların yanı sıra GSE Teacher Toolkit gibi diğer araçları kullanarak müfredat tasarlayabilir, sınıfları planlayabilir, öğrencileri doğru seviyeye yerleştirebilir ve bireysel ilerlemeyi ölçebilir, kurumunuzun hedeflerine ulaşmanıza yardımcı olurken öğrencilerinizin hedeflerine ulaşmalarını destekleyebilirsiniz.

GSEkullanmanın ek bir yararı, bu ayrıntılı çerçevenin öğrenilmesi gerekenleri CEFR düzeyde parçalamasıdır. Eğitim yazılımımız, Yerleştirme, İlerleme ve PTE Academicgibi yüksek riskli değerlendirmeler zaten GSEile uyumludur. Öğrenci yolculuğunu hızlandırmaya yardımcı olmak için eğitim yazılımımız artık üç yeni seviye içeriyor: A2+, B1+ ve B2+. Sekiz seviyeli kurslara geçerek, öğrencilerin içeriğe daha ulaşılabilir bir oranda hakim olmalarını sağlar.

ɫèAV'dan daha fazla blog

  • A classroom scene with a teacher and diverse students engaged in learning, using laptops on desks, in a brightly lit room.

    Is game-based learning technology a waste of time?

    By
    Okuma zamanı: 4 minutes

    We feel that game-based learning (GBL) is a waste of time… if not properly understood. Even then, one could argue that "wasting time" is a vital part of learning and perhaps we need to stop insisting that every second counts.

    Game-based learning vs. Gamification: Understanding the difference

    Let’s begin by first addressing the term "game-based learning" and how it compares to its doppelgänger, gamification. Gamification is the application of game mechanics and dynamics to non-game contexts to solve problems, engage users and promote desired behaviours. For example, rewarding acheivements with points, awards or badges for achievement, levelling up, using avatars, quests and collaboration are all gamification features, which elevate games above the mundane activities of normal life.

    The principles of gamification have been applied to the retail and services sectors for years: think of airlines' frequent flyers programs, pubs and bars running "happy hours" promotions, WeightWatchers' points-counting, Foursquare's badges for visiting new places. There are hundreds of examples of where game dynamics have been introduced into non-game contexts to influence behaviour and bring about a desired result.

    Game-based learning in action: More than just play

    Gamification does not refer to the straightforward use of games (whether digital or otherwise) as part of a teaching or learning interaction. A teacher using the board game Monopoly in the classroom to demonstrate the idea of rent is not gamifying the learning environment; they are involving learners in game-based learning. GBL refers to the use of games as tools: as devices for opening discussion, presenting concepts or promoting learner engagement within clearly defined learning objectives, in other words, learning through playing games. Gamification is the appropriation of those principles, mechanics and dynamics that make games work in order to promote engagement or engender a desired outcome.

    Teachers have long introduced games into the learning environment – such as Kim’s Game, Pelmanism and Guess Who? – and the uptake of GBL with digital games is particularly well demonstrated by the work being done by the Institute of Play, and the growing popularity of the likes of Minecraft and SimCity in schools. In terms of our immediate ELT context, pretty much any video game can be repurposed for language learning, in the same way a text, song or website can be. Take, for example, the indie game . Although there is no actual spoken language in the game, the platform puzzle format lends itself perfectly to practising language around predictions or conditionals ("If I pull that lever, the door will open"), recounting events ("I was chased by a giant spider!"), strategising and so on. In this post, we will be referring to existing digital games that have been appropriated into a learning context, as opposed to games that have been designed with a specific educational use in mind.

    Sharma and Barrett’s definition of blended learning provides a useful context for approaching the use of digital games in such modalities, notably the combination of “a face-to-face classroom component with an appropriate use of technology”. We’re making no assumptions about whether the games are being accessed in the classroom, on mobile or online at home. The blend isn’t defined by where a learner is, but by how their use of technology supports and enhances their contact with the teacher.

    The notion of appropriateness in Sharma and Barrett’s definition is critical as, in the case of a GBL project, it assumes a teacher has a familiarity with both the tech and content accessibility of a selected game. Acquiring that level of familiarity with a game requires a certain amount of time engaging with it to determine its fit for the needs of the learners, an activity which might easily be considered off task when compared to the other demands being made on an educator’s schedule.

    How GBL fuels engagement and deeper learning

    The benefits of GBL with digital games are potentially quite profound, however. First, studies indicate that playing video games in general can stimulate the generation of neurons and enhance connectivity between the regions of the brain responsible for memory formation, spatial orientation and strategic thinking. The right pairing of game and learning objectives could be argued to promote situated cognition, a theory that knowledge is constructed through – and inseparable from – social interactions and the context in which they take place. A learner immersed in SimCity stands a much greater chance of understanding the principles of taxation and the provision of public services through playing the role of a mayor, for example, than a learner being walked through the annual budget. As Lim et al. state: “games are effective because learning takes place within a meaningful context where what must be learned is directly related to the environment in which learning and demonstration take place”.

    Early-stage research on mirror neurons is adding a new aspect to the discussion around the immediacy of playing games. In short, mirror neurons suggest that when we observe someone performing an action, there is a brief moment in which our brain cells fire as if we are carrying out that action ourselves. The boundary between observer (player) and observed (in-game character) becomes blurred for a split second. A lot can happen in that split second.

    In addition to the benefits of an immersive, neuron-stroking experience, games demonstrably promote learner engagement by introducing the F-bomb into the mix (fun). They also have the capacity to provide an unrivalled social experience, as in the case of MMORPGs (massively multiplayer online role-playing games). As an example, consider how a leading MMORPG game, World of Warcraft, is applied in learning environments.

    Addressing concerns and embracing change

    However, there are often deep-seated cultural aversions to the use of games in an educational context that GBL initiatives are required to overcome. Critics have said that digital games are anti-social, that they rot your attention span, that they are not legitimate, validated learning resources. Although there is not yet a body of research that can empirically confirm or debunk the effectiveness of games used for learning, surely watching a learner plan, execute and evaluate a project in Minecraft with classmates suggests that those objections are based on dated assumptions. The language learning space in particular is still very much attached to a coursebook paradigm that is predicated on levels and a clearly defined syllabus. Perhaps GBL is too much at odds with an established business model that is the bedrock of too many large education organisations.

    So is GBL a waste of time? We’d argue that it is when its potential is not properly recognised and it is treated as light relief. Games are dynamic, engaging resources capable of delivering experiences and drawing connections that can really ignite a student’s learning experience. Furthermore, they bring a playful and unpredictable aspect to the learning process.

  • Four young adults are sitting together outdoors, engaged in conversation with books and a smartphone, near a modern building.

    10 top study tips for neurodivergent learners

    By
    Okuma zamanı: 5 minutes

    Every student deserves a chance to succeed. Neurodivergent students – those with ADHD, dyslexia, autism or other neurological differences – have special strengths and perspectives. But usual studying methods don’t always fit their needs. The good news is that with the right tools and strategies, neurodivergent learners can study better, feel less frustrated and reach their full potential.

    Here are a few tips to help neurodivergent learns optimize study sessions:

  • Two young women sat together studying and smiling while looking at a notepad

    Confidence beyond the classroom: Soft skills for the future

    By
    Okuma zamanı: 3 minutes

    What do we, as teachers, need to teach effectively in these times? Well, as a teacher – but also as an ESL learner–I’ve always believed that English is not something to be studied, it’s something to be lived: it's my mantra.

    Based on that idea, throughout my career, I’ve been seeking not only academic tools that support my teaching, but also resources that turn teaching into an experience, not just a class. That’s what I found when I first discovered the GSE, and what has drawn me so closely to ɫèAV – not just the textbooks, but the initiatives, research, projects, tools and more.

    Adapting to technological change

    Now, artificial intelligence was introduced into our lives not long ago, and it seems like it’s here to stay. Whether you’re a fan of it or not, we must accept that it’s part of our present – and our future. We need to learn how to use it wisely.Living the language means understanding that the world changes – and we must change with it. Technology is essential (and I love it), but there are things it simply cannot replace: creativity, communication and leadership. These are deeply human traits and, as teachers, we must not only teach them but also create environments where students connect with others and grow as people through language.

    Then, both students and teachers will be able to use their language, collaborative, leadership and empathethic skills in English-speaking environments – and these skills are crucial for thriving in the fast-paced world of technological progress.

    The power of soft skills and confidence

    There’s one experience that changed my mindset years ago – and it’s directly connected to the title of this text. The moment my English fluency truly improved was the moment I began to believe in myself. It was when I projected the version of myself I wanted to become. It was when I realized I wanted to speak to the world, and my confidence extended far beyond the classroom.

    Long story short, my perspective as a student shifted dramatically when I got my first job. That’s when I realized the value of understanding the world, being able to communicate effectively, and developing essential soft skills – skills I didn’t even realize I was learning at the time, but which have been crucial to my personal and professional growth. Today, I’m glad that education is starting to include these elements in the classroom.

    ɫèAV’s support for educators and students

    I’m excited about ɫèAV's latest research into GSE Soft Skills (report coming soon). The GSE provides a methodological framework and resources to enhance my teaching. It also offers answers to my long-standing questions, including tools to prepare my classes more effectively and support my colleagues in helping students master both language and professional skills.

    We must prepare our students for life beyond the classroom. By offering clear goals, role models, opportunities to practice and consistent feedback, ɫèAV helps us spend less time planning and more time engaging with our learners.

    The world is moving fast – and sometimes faster than we can keep up with. By integrating creativity, communication and leadership into our lessons, we give our students the skills that employers value most and that technology can’t replace. These are the same skills that, without a doubt, helped me reach my goals.

    In my case, I didn’t learn these soft skills at a very young age – but the sooner our students do, the better. The earlier they connect with their purpose, the deeper the impact.

    When I think about myself as a teacher, I always try to remember what it was like to be a student. These tools remind me of the things I learned in my younger years – and that I now want my students to experience too. Embracing these global changes and resources allows me to better reflect who I am – not only as a teacher, but as a person.